Αν ανασάνεις έρωτα

Αν ανασάνεις έρωτα
Στα χείλη μου επάνω
Καυτό φιλί σου να γευτώ
Κ ύστερα ας πεθάνω
 

Φιλί στα χείλη στο λαιμό
Στο στήθος σου ταξίδι
Στην αγκαλιά σου στο κορμί
Ώσπου να 'ρθει το δείλι

Στο πρώτο αστέρι ουρανέ
Τα δυο σου χείλη θα 'ναι
Μοιάζουν φεγγάρι φωτεινό
στην ηδονή μιλάνε

Θ 'ανοίξουν σαν τριαντάφυλλο
Στης νύχτας μαύρο φόντο
Τα δυο μου χείλη να δεχτούν
Φιλί τους πόντο πόντο

 Αν στη ματιά σου έρωτα
Κρεμάσεις την αγάπη
Θα μου βαπτίσεις στη χαρά
Το διαμαντένιο δάκρυ

Γερμένο πίσω το κορμί
Ποτάμια τα μαλλιά σου
Μοιάζουν με ήλιο το πρωί                                                                       

Εκεί στην αγκαλιά σου

Και η σάρκα σου στα κύματα
Του λίβα της φωτιάς μου
Καλπάζει άτι ολόλευκο
Στους δρόμους της καρδιάς μου

Ανθίσανε του έρωτα
Τα ρόδα στη θωριά σου
Ευωδιάσανε έρωτα
Τα χείλη στο νοτιά σου

Χάνομαι μέσα τους κι εγώ

Εκεί στ' απόκρυφα σου
Της Αφροδίτης δούλος σου
Φλόγα μες τη φωτιά σου

Στης λόγχης τ άγριο χτύπημα
Σκίρτησε το φεγγάρι
Γέμισε αστέρια ο ουρανός
Στου έρωτα το χάδι


Γλυκιά πληγή αστέρι μου
Ψυχή μου στην ψυχή σου
Το χέρι σου στο χέρι μου
Εικόνες παραδείσου

Κι όταν κοπάσει ο άνεμος
Και η σάρκα μας μερέψει
Αντάμα στα γυμνά κορμιά
Η μέρα θε να φέξει

Ο άγγελος μου

Κοιτώ τ' αστέρια
Και μετρώ χτύπους καρδιάς
Κοιτώ τα μάτια και μετρώ εκεί τ' αστέρια
στα δυο σου χέρια πια μετρώ μέρες ζωής
πάνω στα σύννεφα ταξίδια της ψυχής

Αναρωτιέμαι εκεί θεέ μου πώς μπορεί
Να αναβλύζει η αγάπη τόσο δυνατή
Από μια κρύα παγωμένη πια ψυχή
Αναρωτιέμαι που μ' αγάπησες εσύ

Κοιτώ βαθιά μες της ψυχής σου τις σκιές
Και χίλιες λέξεις θέλω τόσο να σου πω
Με της ψυχής μου τη φωτιά χίλιες φορές
Μέχρι που ο ήλιος θα χαθεί θα σ αγαπώ

Θα 'ρθω ν' ανάψω μια φωτιά μες την ψυχή σου
Δρόμους τις νύχτες να φωτίζει της ζωής σου
Θα 'ρθω να κάψω όσα τώρα σε πονάνε
Μέσα σου πια καημοί και δάκρυα μη χωράνε


Κι αν νοιώσεις άδεια έχω εγώ για να σου δώσω
Αγάπη κι έρωτα χωρίς να σε πληγώσω
Και μη φοβάσαι από 'σένα θέλω μόνο
Γλυκό χαμόγελο να βλέπω δίχως πόνο


Κι αν απορείς κι αν αμφιβάλεις τι μ' αυτό
Μόνη θα δεις μέσα στον χρόνο στον καιρό
Πως η καρδιά μου μες το στήθος μου έχει κάνει
Το σ αγαπώ μου με το αίμα της μελάνι

Στάσου ζωή μου μπρος στην πόρτα της ζωής
Κράτα στα χέρια σου τις μέρες της ψυχής
Κι εγώ θα είμαι πάντα εκεί ο άγγελός σου
Κλειδί ζωής θα φανερώνω πάντα εμπρός σου

Μετά κι εγώ θα σου ζητήσω μια χάρη
Δε θέλω άστρα ουρανό και το φεγγάρι
Σε μια γωνιά της προσευχής να με θυμάσαι
Λίγο πριν πέσεις στο κρεβάτι να κοιμάσαι

Ο άγγελος μου όσο ζήσω θέλω ν 'σαι

Σ ευχαριστώ

Πόρτες κλειστές να φύγεις θες
πια να πετάξεις
Ψυχή μου εσύ πονά η πληγή
Χαμένη ελπίδα .
μες την καρδιά σου κατοικεί
Μα εσύ εκεί
Πίσω απ' το δάκρυ
Προσέμενες κάπου να φανεί
Καινούργια αγάπη

Βραδιά μουντή σαν όλες πια
Δεν έχει χτύπο η καρδιά
Μονάχα πόνο
Σε μια στιγμή σε λίγο φως
Δυο μάτια σου έστειλε ο θεός
Και μια ψυχή
Να σου μιλήσει να σου πει
Πως ένας άγγελος γλυκός
Θα 'ρθει μια νύχτα να σου πει
Που είναι κρυμμένο το κλειδί

Αυτό που ανοίγει ο ουρανός
Και η αγάπη από τη γη
βγαίνει στο φως

Ήρθανε βράδυ ξαφνικά
θαρρείς από το πουθενά
δυο μάτια αστέρια
και σου μιλήσανε στην καρδιά
σου λευτερώσανε
με μιας τα δυο σου χέρια
άνοιξαν πόρτες και ουρανός
κι άπλωσε χέρι ο θεός
και την αγάπη την νεκρή
ξανά την έντυσε ζωή

Κι ανέβηκε στον ουρανό
και είσαι δίπλα της εσύ
και είμαι δίπλα της εγώ
κι είμαστε και οι δυο μαζί

Kαι μ αγαπάς και σ αγαπώ
του ονείρου μου άγγελε εσύ
σ ευχαριστώ

Σ αγαπώ

Σ αγαπώ                                                                

Δεν είναι φως του ήλιου
στη ματιά

Δεν είναι άνεμος σε συννεφιά

Δεν είναι

Σ αγαπώ

Δεν είναι χτύπος στην καρδιά

δεν είναι σκίρτημα στιγμής

Δεν είναι ούτε πόνος

Σ αγαπώ

Μην ψάξεις το γιατί

Μην με ρωτήσεις λίγο η πολύ

Μην με κοιτάξεις μες τα μάτια και μου πεις

Φοβάσαι ?

Ναι θα σου πω γιατί είναι ώρες πια

που δεν τα αντέχω

Μακριά μου να 'σαι

Σ αγαπώ

Δεν θα στο γράψω

σε ερωτικό γράμμα

Δεν θα στο πω

Δεν θα στο στείλω

με τριαντάφυλλα

Δεν το μπορώ

Όμως

Μπορώ να σ αγαπώ

Όμως μπορώ να ονειρευτώ

Μπορώ ατελείωτα τις ώρες μου

Στη σκέψη σου να σπαταλώ

Ατέλειωτα να χάνομαι

Σ ένα ταξίδι σ ένα άλλο ουρανό

να ζήσω στο χέρι σου να πιάνομαι

Σ αγαπώ

Χτύπο με χτύπο της καρδιάς

Δάκρυ με δάκρυ της ματιάς

Η αναπνοή μου σου μιλά

Σου λέει... πνοή μου!!

Σκύβω τα χείλη και δειλά

Σου ψιθυρίζω

Σ αγαπώ θέλω να είσαι δική μου

Μη μιλάς

Μη μου δακρύζεις θε μου

Σ αγαπώ

Με τη ματιά σου πέ μου

(Έψαχνα ώρες σε στίχους ποιητών

Να βρω μια λέξη που να μοιάζει στην αγάπη

Βρήκα μονάχα μια σε μια άκρη

Ήταν το σχήμα στο χαρτί

Που άφησε όταν έσταξε το δάκρυ )

Απ’ την αυλή του έρωτα

Τη μέρα που έπιασε  ο θεός

κι έχτισε την ψυχή σου

απ’ την καρδιά του λίγο φως

μοιράστηκε μαζί σου

Έκοψε απ’ την άνοιξη

τα όμορφα μαλλιά της

και στόλισε την κώμη σου

με φως απ’ την θωριά της

Δυο αστέρια  αγάπης έβαλε

μες τη γλυκιά ματιά σου

ζωγράφισε τον ουρανό

στην όμορφη θωριά σου

Απ’ την αυλή του έρωτα

τριαντάφυλλο πορφύρα

εστόλισε τα χείλη σου

τα ράντισε με μύρα

Απ’ την αγάπη ζήτησε

καρδιά να  ζωγραφίσει

κι αφού της δώσει την πνοή

στο στήθος σου ν αφήσει

Γλυκό αεράκι πέρασε

μες την αναπνοή σου

και το κορμί σου κέρασε

την όμορφη φωνή σου

Ζωγράφισαν οι άγγελοι

τα χέρια το κορμί σου

τη μεταξένια σου αφή

πηγή του παραδείσου

Διάλεξε δρόμο ο θεός

κι έταξε τη ζωή σου

και χάραξε στο δρόμο μου

τη μέρα τη δική σου

Ευχή θα κάνω στο θεό

τα αστέρια να μετρήσει

για να τα κάνει χρόνια σου

χαρά για να σε ντύσει

Κι αν έρθουν χρόνια και καιροί

και πέσουνε τα χιόνια

να το θυμάσαι μάτια μου

πως η αγάπη μου θα ζει

για σένανε αιώνια

Μιλώ στον άνεμο

Μιλώ στον άνεμο

Με χείλη την καρδιά
Να 'ρθει ψυχή μου
στη δικιά σου γειτονιά                      

Να κρεμαστεί στα γιασεμιά 

Να ανθίσει η αγάπη μου 

Στα μάτια σου μπροστά 

Σαν στο μπαλκόνι σου θα βγεις 

Σαν την πνοή μου αισθανθείς 

Σαν μοιάζεις άστρο της αυγής Εκεί Να 'ρθει

να σε χαϊδέψει εκεί στη σάρκα τη λευκή 

Όταν σου πει το σ αγαπώ 

Θαρρώ Το δάκρυ του θα τρέξει Απ' τον καημό 

Σαν αισθανθεί πως μ αγαπάς
Σαν δει το δάκρυ από τα μάτια να κυλάς 

Μιλώ σε 'σένα στα δυο χείλη σου τα δυο

που απόψε στόλισαν με χρώμα τον καημό 

στα δυο σου μάτια τα γλυκά που φέραν φως 

μες τη δικιά μου συννεφιά 

Το κάθε κύτταρο ζητά 

Να 'ρθεις απόψε στη καρδιά μου που πονά 

Μιλώ στον ήλιο το πρωί που ξέρω αυτός

πως θα σε δει γλυκιά αχτίδα πρωινή 

να σε ξυπνήσει να σε βρει και στα δυο χείλη σου 

να 'ρθει ζεστό φιλί 

γλυκιά φωνή χάδι ζεστό

χιλιάδες λόγια να σου πει

που θα του πω 

Μάτια μου ποίημα στη δεύτερη στροφή 

Σε ότι ήθελε και μου 'δωσε η ζωή 

Είσαι ο στίχος ο γλυκός Αυτός που μοιάζει 

στολισμένος ουρανός 

Καρδιά μου να 'σουνα στα χέρια μου πνοή 

γλυκού νοτιά να μου ζεστάνεις την ψυχή 

Για να μου πεις για να σου πω

Με των χειλιών μας την ανάσα 

σ αγαπώ

Ανάσα μου

Ανάσα μου

στα μάτια μου

θαρρώ πως στάζεις

εσύ του ερωτά μου

άγιο νερό

Στο δάκρυ μου

σε κουβαλώ

μέσα στα μάτια

της ψυχής

στα χείλη μου

θέλω

να 'ρθείς

και να σταλάξεις

σταγόνα από

τ αθάνατο νερό

Ανάσα μου

Σ ευχαριστώ

Για της καρδιάς μου

Τον παλμό

Για της ψυχής μου

την απέραντη γαλήνη

Σ ευχαριστώ

που κανείς ότι

είναι δυνατό

Να έχω χαμόγελο

στα χείλη

Κάθε που θα 'ρθεις

να μου πεις

την κάθε λέξη

που μοιάζει

ανάσα της ζωής

έτσι που

μόνο εσύ μπορείς

όσο κανείς να τη διαλέξει

Ανάσα μου

ας σ είχα εδώ

να σηκωθώ

από του πόνου

τον καημό

Μες των χεριών σου

να χαθώ τον ουρανό

και να φωνάξω

μ όση δύναμη μπορώ

Μικρή μου άνοιξη

ανθέ μου εσύ

αλαργινέ

μ όλη τη δύναμη

του νου μου

με της καρδιάς μου

τον παλμό

να σου φωνάξω

σ αγαπώ

Ανάσα μου

έβγα για λίγο

στον αέρα

να πάρει η νύχτα

τα άρωμα σου

να δουν τα αστέρια

τη θωριά σου

Για να ζηλέψει

η άνοιξη να 'ρθεί .

μήπως τη θέση της

θα πάρεις

όταν θα έρθει το πρωί

Να βγω κι εγώ

για να σε δω

φεγγάρι εκεί στον

ουρανό να ταξιδεύεις

ανάσα μου κι εσύ

της μοναξιάς σου

την ανάσα

θα γυρεύεις

να σε κοιτάξω

να σου πω

να με προσμένεις

Χαμογέλασε η ζωή

Σήμερα έκανα ταξίδι

Μες τα μάτια της ζωής

Και στη θάλασσα απ’ το δάκρυ

Στο βυθό της σε μιαν άκρη

Βρήκα κάτω αφημένα

Ότι χρόνια περιμένω

Βρήκα εσένα βρήκα εμένα

μια παλιά φωτογραφία

Με τα χέρια ενωμένα

Δυο καρδιές είμαστε μία

Κάποιος άνεμος του χρόνου

Της ζωής κάποια μανία

Κάποιος οπαδός του πόνου

Έκρυψε απ’ τη ζωή μας

Μια αληθινή ιστορία

Δυο τριαντάφυλλα άνθισαν

Και προσμένανε να ‘ρθεί

Έρωτας να τα διαλέξει

Να τα πάρει να τα κόψει

Μαζί να τα ταξιδέψει

Κοιταχτήκανε μίλησαν

Φιληθήκανε αγαπήσαν

Όρκους δώσανε δακρύσαν

Όμως δεν υπολογίσαν

Της ζωής τους τα γραμμένα

Της ζωής που ήθελε εσένα

Να μην είσαι πια με μένα

Που σε πήρε μακριά μου

Και σκορπίσαν τα φτερά μου

Που με πήρε μακριά σου

Και σταμάτησε η καρδιά σου

Κάποιος άγγελος του χρόνου

Είδε αυτή την αδικία

Έσκυψε μέσα στον πόνο

Πήρε τη φωτογραφία

Την ακούμπησε στ αστέρια

Εκεί στου θεού τα χέρια

Δάκρυσε ο θεός σαν είδε

τόση Αγάπη μας που πήγε

έκανε το χρόνο δρόμο

Έδιωξε μακριά τον πόνο

Πήρε τη φωτογραφία

Που είχε πια κοπεί στα δύο

Την ακούμπησε στη λήθη

Την εκόλλησε μ αγάπη

Και την έπλυνε στο δάκρυ

Ξανανθίσανε τα ρόδα

Χαμογέλασαν τα χείλη

Κι έγραψε ξανά η ζωή

Πια για πάντα ενωμένοι

Μα είμαστε εγώ κι εσύ

Και χωρίς να το προσμένει

Χαμογέλασε η ζωή

Στης Παναγιάς τα χέρια

Κείται η ζωή σαν τη βροχή
Σκορπίζεται στο χώμα
Απόψε σβήστηκε το φως
Κι αν είναι άνοιξης καιρός
Ξανάρθε ο χειμώνας

Νεκρό το φως
Κείται νεκρός
Μαυρίσανε τ αστέρια
Κείται νεκρός
Μοναχογιός
Στης Παναγιάς τα χέρια

Πόνος βαρύς
Στη σκοτεινιά
Δάκρυ πικρό η Παναγιά
Λάμπει στο φως της αστραπής
Τρέμει η γης απ' της φωνής
Από τον πόνο της ψυχής

Πάψετε όλοι όλοι εμείς
Ας στης σιωπής
Αφήσουμε τα χέρια
Μονάχα αυτή για ν ακουστεί
Φωνή βροντή που θα καλεί
Για να ρθει πίσω η ζωή
Στα ματωμένα χέρια

Γέρνει το σώμα δεν μπορεί
Κυλάει βαρύ το δάκρυ
Πέφτει στη γη μες τη βροχή
Στου θάνατοι την άκρη

Επλύθηκε το αιμα του
Απ της βροχής το δάκρυ
Εστόλισε του τις πληγές
Η γης με λίγο λάσπη
Σμύρνα αλόη φέρανε
Και καθαρό σεντόνι
Τυλίχτηκε για να ταφεί
Αυτός που ξημερώνει

Eπλύθηκε το κρίμα μας
Στου γιου σου την αγάπη
Πάψετε όλοι μας εμείς
Σιωπή ...μονάχα δάκρυ

Πες μου θεέ μου

Πες μου θεέ μου
ποιας προσευχής
μου ήτανε λύση
αυτά τα ματιά
που στην καρδιά μου
έχουν μιλήσει

Πες μου να ξέρω
κι ας υποφέρω
όταν τα χάσω
αυτά τα μάτια
θέλω να μάθω
να ησυχάσω

Θέλω θεέ μου
αυτά τα χείλη
να τα φιλήσω
και την ψυχή μου
ας' την αφήσω
κι εγώ ας σβήσω




Θέλω να φτάσω
τα άγιο της σώμα
να αγκαλιάσω
και τη ματιά της
να τη χορτάσω


Δωσ' μου θεέ μου
κάποιο νησί σου
του παραδείσου
να της το δώσω
να τις χαρίσω

Όλου του κόσμου
όση αγάπη χωρά
η καρδιά της
κι ας πάρω μόνο
μια αγκαλιά της

Κι απόψε τώρα
αν πας κοντά της
πως σου μιλάω
πες της θεέ μου
την αγαπάω