Bρέχει

Πάλι βρέχει

θαρρείς χιλιάδες μάτια κλαίνε

χιλιάδες μοναξιές

Αχτίδες ηλίου

ρίχνονται και σχήμα χτίζουν

τόξο ουράνιο

ίριδας χρώματα

Και εγώ βγαίνω και πάλι στη βροχή

τι κιαν βραχώ?

Tα μάτια μου κοιτούν στον ουρανό

μήπως τα μάτια σου και δώ να κλαίνε

ήθελα τόσο να τους πω

πως τ αγαπώ

¨Όχι μην πάψει η βροχή

σαν θες να έρθουν σταγόνες

να μου δροσίζουν την ψυχή

ας είναι απ’ τα λουσμένα

σου μαλλιά

πάνω στο στήθος μου

την ώρα που τα χείλη σου

στα χείλη μου θα δίνουν

γλυκό φιλί

Πάνω στο τζάμι μου η βροχή

με πάθος ζωγραφίζει

θαρρείς και θέλει να μου πει

σε ξέρει σε γνωρίζει

Τώρα μου γράφει ένα φιλί

από τα δυο σου χείλη

Φλαμέγκο

Σαν σε χορό φλαμέγκο

αντίκρυ τα κορμιά μας

στου έρωτα την κλίνη

Αγγίγματα με πάθος

ρυθμός απ’ την καρδιά μας

Πληρότητα αγάπης

ερωτική αφθονία

χαμένοι υπνωτισμένοι

εγείρετε η λαγνεία

Μες τα κορμιά μας

ο έρωτας

αισθήσεων μανία

Αστέρια μου

με βλέπετε

που λειώνω φυλακή σας

χείλη μου αγριοκέρασα

χάνομαι στο φιλί σας

Στόμα γλυκύτητας

πηγή

προσμένω σαν ικέτης

να σκύψεις

μες τα χείλη μου

της κρήνης σου

ξεδίψασμα

να πάρω σαν επαίτης

Έρωτα λάγνα μου πηγή

πρόσμενε τα άγγιγμα μου

σαν ταξιδέψω το κορμί

θα ανοίξω τα φτερά μου

στον ήλιο εκεί στην ηδονή

ταξίδι θα ‘μαι ως την αυγή

αντίκρυ σου χαρά μου

Να πάρει η νιότη μας

φωτιά

οι ίνες του κορμιού μας

να νοιώσει έρωτα η καρδιά

στη φλόγα του μυαλού μας

Μα πάλι αν φύγεις μακριά

του έρωτα μου γιατρειά

εσένα θα προσμένω

και σαν μας βλέπουν αγκαλιά

τον ερωτά μας οι θεοί

θα τον εσπειρουνε στη γη

και θα τον λεν φλαμέγκο

Μ ένα σου χάδι

Κλείνω τα μάτια

σε φαντάζομαι

Μ ένα φιλί σου

μ ένα σου χάδι

Ανέτειλε ολόγιομο φεγγάρι

μες της ψυχής τον ουρανό

Κάνε ταξίδι φωτεινό

Ανθίστε ρόδα γιασεμιά

στην πόρτα στεκει της καρδιάς

η αγάπη

Στολίστε τη

σκουπίστε της το δάκρυ

Γευτείτε Χείλη έρωτα

απ’ το στόμα της γλυκύτητα

μεθύστε με κρασί

στιγμή στιγμή

βράδια αξημέρωτα

Μάτια αντικρίστε τη μορφή

Λάγνο κορμί στην ηδονή ταγμένο

Χαθείτε

Στη ματιά της μέσα

σε χρώματα της γης

Εικόνα κτίστε

Κλείνω τα μάτια

εκστασιάζομαι

Μέσα στον ψίθυρο τ’ ανέμου

σ ακούω να μιλάς

Να μ’ ακουμπάς

Γλυκά να λες πως μ αγαπάς

μ ένα σου χάδι

Να μου γελάς ανέμελα

κι αυτό το βράδυ

Μ αγαπάς?

Στάθηκα
Στην πόρτα

Ήθελα τόσο να μείνω
Ήθελα να τρέξω

Να σου πω
Δυο λέξεις
ένα λεπτό
Σ αγαπώ
Κοίταξα τα μάτια σου
με ρώτησαν βουβά
Γιατί ?
Με πόνεσε η ψυχή

Αντίκρισα το δάκρυ σου
Και λύγισα για μια στιγμή
Κι έπαιζε πιάνο μουσική
από το μπαρ
Θαρρείς
πως έδινε τον τόνο
που πέθαινα από τον πόνο

Κι εσύ εκεί Βουβή
δεν κάνεις βήμα
δεν λες κουβέντα

Στάθηκα

Τα χείλη μου σου μίλησαν
Είπαν αντίο
Θα τα ξαναπούμε

Κι έκρυψα τα δυο μου μάτια
Μη δεις ψυχή να γίνεται κομμάτια
Δάκρυ να στάζει
στα δυο μου μάτια

Κι εσύ στέκεις εκεί
χωρίς ψυχή

Θαρρείς Βουβή

Έφυγα με βήμα αργό
Ευχή θα κάνω στο θεό
μην το όνειρο μου αληθινό
μη τύχει και σε χάσω

Κοίταξα δίπλα μου Γελάς
μέσα στα μάτια με κοιτάς
μα δε μιλάς Θαρρείς βουβή

Πες μου Καρδιά μου?
Μ αγαπάς?

Όνειρα

Γεύση

Έρωτα λάγνου

Στο άνοιγμα της ψυχής

Κυλάει και κατακτά τον ουρανίσκο μου

Αίσθηση ανοιξιάτικου

πρωινού στα μάτια πεταλούδας σε

μια βόλτα στους αγρούς

Μπορείς

αν θες

να νοιώσεις τη στιγμή

Σύγνεφο λευκό σε καταγάλανο ουρανό

προσμένει

μαζί του να δεθείς

να πας ταξίδι

Σκιρτά η ανεμώνη

για ένα σου χάδι από ένα σου δάκρυ

προσμένει

τη δίψα της να σβήσει

Κι ο κρίνος λευκός

κρυμμένος στης πέτρας τα απάγκιο

σου γνέφει

για ένα σου φιλί

έρχεται

Η αυγή ροδαλή θαρρείς

της προσμονής το πάθος

της δίνει χρώμα

η ηδονή

για της μέρας τη γέννηση

να φέξει του δρόμου σου

τα μονοπάτια

Μια μια οι αισθήσεις

ξυπνούν

σε οδηγούν

ταξίδι πέρα

η πόρτα άνοιξε

ορίζοντας στο φως

στη βλεφαρίδα σου από κάτω

ο ήλιος ανατέλλει

και στο ποτάμι

της ψυχής

αθάνατο

λήθης νερό

να ρέει

κι όλα αυτά

σε μια στιγμή

αρκεί

να μου κρατάς το χέρι

αρκεί

ένα σου φιλί

άγρια ορχιδέα

Θα βάψω χρώμα κόκκινο

Της φωτιάς

Μια πινελιά

στ απέραντο γαλάζιο τ ουρανού

μικρής καρδιάς το σχήμα

Μα σαν δακρύσει ο ουρανός

το χρώμα σαν ξεφτίσει

Ρόδα θα ρίξω κόκκινα

στης θάλασσας το κύμα

να ‘ρθουν

στην πόρτα σου μπροστά

τα πέταλα τους να πατάς

σαν περπατάς στην άμμο

Μ αυτά να γράφεις σ αγαπώ

στο στήθος σου επάνω

Στον άνεμο θα δώσω

γλυκό φιλί

πάνω από γη και ουρανό

κράτα παράθυρο ανοιχτό

να μπει

και στα γλυκά τα χείλη σου

να σβήσει να χαθεί

Των αστεριών τη σκόνη θα μαζέψω

στη χούφτα μου

να 'ρθω και να τη ρίξω στα μαλλιά σου

νύχτα μην ξαναδεί άλλο η ματιά σου

σκιές

πια να μην έχουν τα όνειρα σου

άγρια ορχιδέα

φυτρώνει παντού ο έρωτας σου

στου κορμιού μου τo φθινόπωρο

θα μου δώσεις και την καρδιά σου?

πως ν αρνηθω?

Σαν η ώρα γίνει στιγμή τελευταία

και η προσμονή τελειώσει

Η ψυχή θα πετάξει

Κι εσύ

θα στεκεις εκεί

Στης άνοιξης την πηγή

Νωρίς πριν το ξημέρωμα

Του ανθού

Κλεισμένο ακόμα

Τα πέταλα του χωρίς χρώμα

Σα νεογνό στις σκέψεις

Λευκό σαν κρίνο

Θαρρείς βροχής πρώτη σταγόνα

Ανέμου πρώτος ψίθυρος

Νωρίς αυγής το φως

Λουλούδι όμορφο

Στο πρώτο του το δάκρυ

Δροσοσταλιάς του πρωινού

Σαν κύλησε στο χώμα

Απάνω που ο ήλιος

του χάριζε το χρώμα

Θαρρείς

Πως άλλος έρωτας

δεν ήρθε στη ζωή σου

Χείλη βαμμένα κόκκινα

η ματιά σου να

μου γνέφει

το κορμί σου

πως ν αρνηθω?

να βάλω χρώμα

στο λευκό

κόκκινο κύμα

του έρωτα

γαλάζιο ουρανό

πως που η καρδιά μου

σου μιλά

θαρρώ πως

σ αγαπώ

πως ν αρνηθω?

Φάρος Η αγάπη

Σε πέλαγα αλαργινά
Ταξίδι κάνει η αγάπη
Σε θάλασσας νερά
δροσίζει τα μαλλιά της

Θαρρώ

Πως με κρατά
Πως μου μιλά
Κάνει παιγνίδια στο νερό
και μόνη της γελά

Σε δρόμους
Μοναξιάς χιλιόμετρα

Σε ατενίσματα ορίζοντα
Τα δυο της μάτια

Δακρύζουν χαμόγελο γλυκό

Τα μαλλιά της η αγάπη

Χρυσές ανταύγειες
στον ήλιο γνέφουν
στον αέρα πλέκονται

Τι όμορφη που είναι η αγάπη

Φωνή η αγάπη
Γεμάτη αισθήσεις
Ακούς την ευωδία της

Βλέπεις

Και σαν γευτείς
Και νοιώσεις το άρωμα της
Σαν άγγιγμα Ρόδου
η αγάπη

Φάρος η αγάπη
στα βράχια

Μήνυμα στέλνει στον καλό της
Φιλί γλυκό

Ανταμοιβή για του έρωτα
την προσμονή

θα με προσμένεις?

Μπήκα

Στη μήτρα των αισθήσεων σου

Μεγαλώνω αγάπη

Αγάπη για σένα

Ακουμπώντας τις ίνες της ψυχής

Με τρέφει το σώμα σου

Έρωτα

Οξυγόνο

Κόσμημα κόκκινο

ρουμπίνια

φορώ στο κορμί μου

σημάδια από τα φιλιά σου

Θύμισες

του πάθους σου

κόσμημα

ανεκτίμητο

Φευγαλέα ματιά

στην αυλή του παραδείσου

η ματιά σου

Οδηγεί το δρόμο μου

φωτίζει το γκρίζο μου

ελευθερώνει τα βήματα μου

Κρασί

ρόδο κόκκινο τα χέρια σου προσφέρουν

να μεθύσω το νου μου

να γεμίσω την καρδιά μου

Γεύση γλυκιά στον ουρανίσκο μου

των χειλιών σου η επέλαση

Η θωπεία της φωνής σου

άκουσμα Πιάνου

λάγνος ψίθυρος

έρωτα έγερση

μπαίνει στις αισθήσεις μου

αναπληρώνει το κενό

σου

τις ώρες που είσαι

μακριά μου

θα με προσμένεις?

γέλα μου

Στην ρωγμή των χειλιών σου

Άνθισε ρόδο κόκκινο άσπρη κορδέλα

Χαμόγελο ακριβό

Η απλότητα της μορφής σου

Η απαλότητα της σάρκας σου

Η θέρμη της ματιάς σου

Γλυκό κρασί

Μαύρο μαργαριτάρι

η μεταξένια κώμη σου

Και τα μάτια σου

αχ τα μάτια σου

Στης γης ολόκληρης ταξίδια

Το χάδι της φωνής σου

Γαλήνια θάλασσα αισθήσεων

Πια η αξία των ενδυμάτων

Πια η αξία του χρυσού

Κατεποντήθει

εμπρός στο γυμνό σου σώμα

γέλα μου