ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΑΤΕ ಌ♥ڿڰۣ«ಌಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ

06 Μαΐου 2008

ΜΕΣ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ

Στου λογισμού και της καρδιάς
τα απέραντο ταξίδι
Σε αισθάνομαι να προσπαθείς
στη λήθη να με ρίξεις

Θαρρώ φοβάσαι να με δεις
μην τύχει και ξυπνήσει
Έρωτα λάγνο σκίρτημα
και μέσα δεν αντέξεις

Να πολεμά το είναι σου
με κόντρα την καρδιά σου
Να κρύψει την αγάπη σου
να πνίξει την μιλιά σου

Κάν την απέραντη σιωπή
δικό σου φίλο αν θες
Πάρε το δρόμο που οδηγεί
μακριά απ την καρδιά σου

Μα κι αν λυγίσεις μην σκεφτείς
το ίδιο έχω κάνει
Για μένα ήτανε αρκετό
να νοιώθω πως υπάρχεις
Μες το μυαλό μου ανάμνηση ,
ελπίδα για να ζω

5 σχόλια:

ΕΛΠΙΔΑ είπε...

Λες πως εγώ είμαι ρομαντική, αλλά μάλλον εσύ είσαι περισσότερο...και μου αρέσει που έχεις ανησυχίες. ¨Εχεις δίκιο για το ότι πρέπει να είμαστε πρωταγωνιστές στη ζωή μας, αλλά οι μονόλογοι είναι κουραστικοί, το ζητούμενο είναι να υπάρχουν και συμπρωταγωνιστές...

Γιάννης Παππάς είπε...

Εχεις δίκιο αλλά συμπρωταγωνιστές
υπάρχουν πάντα αρκεί να είμαστε ανοιχτοί και να έχουμε πίστη τα άλλα θα έρθουν μόνα τους

ΕΛΠΙΔΑ είπε...

Μόνο με την πίστη δε νομίζω ότι γίνονται και πολλά πράγματα...μάλλον η γνώση, η δράση και η εμπιστοσύνη είναι τα ζητούμενα...

Γιάννης Παππάς είπε...

Δεν ενοω τυφλή πίστη αλλά να πιστεύεις στο στόχοσου και να μην εγκαταλείπεις τη μάχη.Κανείς δεν κέρδισε τίποτα με το να κάθετε και να πιστεύει οτι κάποτε όλα θα γίνουν .Η γνώση ανήκει σε άλο επίπεδο και πιστεψέμε οι ανθρώπινες σχέσεις δεν περνούν απο την πολή γνώση ,μάλον απο την εμπειρία τις ζωής, αρκεί να ξέρεις τι θέλεις

ΕΛΠΙΔΑ είπε...

Μάλλον εγώ το γενίκευσα, σωστό είναι αυτό που λες, αλλά εγώ λέγοντας γνώση δεν εννούσα μόνο την νοητική, αλλά και τη γνώση από την εμπειρία της ζωής...
Όσο για το αν ξέρουμε τι θέλουμε είναι μια μεγάλη ιστορία γιατί οι περισσότεροι δεν ξέρουμε...