ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΑΤΕ ಌ♥ڿڰۣ«ಌಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ

17 Ιανουαρίου 2009

ΓΑΛΗΝΗ


Ανήσυχη άγρυπνη ψυχή
Μες τον βυθό του
σύμπαντος
αποζητά ελπίδα
Πεσμένο δάκρυ
μικρά αστέρια
σε μακρινό ταξίδι
Πέρα μακριά
Είναι το φως
Που βγαίνει απ’ την
γαλήνη
Απέραντη Όμορφη
Θωριά και
όσα θέλω εκεί
εκεί όσα είχα χάσει
Κι εγώ δεν ξέρω
δεν μπορώ
ν'απλώσω να τα νοιώσω
Με το άγαρμπο το είναι μου
Φοβάμαι
Μήπως ξυπνώντας τη χαρά
Ταράξω τη γαλήνη

2 σχόλια:

Μαργαρίτα είπε...

Ανήσυχη άγρυπνη ψυχή
που ξενυχτά στις φυλλωσιές
των δέντρων
κάθεται και αναπολεί
κοιτώντας τα αστέρια
εκεί που φως και ουρανός
γαλήνη της χαρίζουν
εύθραυστη την ανατολή
θωρεί στα δυο της χέρια

Πολύ όμορφη η γραφή σου!

Καλό βράδυ ***

Γιάννης Παππάς είπε...

ευχαριστώ που πέρασες και μου χάρισες ένα λουλούδι απο τον κήπο σου γράφεις υπέροχα