ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΑΤΕ ಌ♥ڿڰۣ«ಌಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ

11 Οκτωβρίου 2009

Όνειρα


Γεύση

Έρωτα λάγνου


Στο άνοιγμα της ψυχής


Κυλάει και κατακτά τον ουρανίσκο μου

Αίσθηση ανοιξιάτικου

πρωινού στα μάτια πεταλούδας σε

μια βόλτα στους αγρούς


Μπορείς

αν θες

να νοιώσεις τη στιγμή


Σύγνεφο λευκό σε καταγάλανο ουρανό

προσμένει

μαζί του να δεθείς

να πας ταξίδι


Σκιρτά η ανεμώνη

για ένα σου χάδι από ένα σου δάκρυ

προσμένει

τη δίψα της να σβήσει


Κι ο κρίνος λευκός

κρυμμένος στης πέτρας τα απάγκιο

σου γνέφει

για ένα σου φιλί


έρχεται


Η αυγή ροδαλή θαρρείς

της προσμονής το πάθος

της δίνει χρώμα

η ηδονή

για της μέρας τη γέννηση


να φέξει του δρόμου σου

τα μονοπάτια


Μια μια οι αισθήσεις

ξυπνούν

σε οδηγούν

ταξίδι πέρα


η πόρτα άνοιξε

ορίζοντας στο φως

στη βλεφαρίδα σου από κάτω

ο ήλιος ανατέλλει


και στο ποτάμι

της ψυχής

αθάνατο

λήθης νερό

να ρέει


κι όλα αυτά

σε μια στιγμή

αρκεί

να μου κρατάς το χέρι

αρκεί

ένα σου φιλί