ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΑΤΕ ಌ♥ڿڰۣ«ಌಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ

23 Φεβρουαρίου 2010

Μάτια μου θάλασσα


Μάτια μου θάλασσα

αέρα μου βοριά

Πάλι η καρδιά μου μεθυσμένη

θα χτυπά


Χείλη μου κόκκινο κρασί

Πάλι τις σκέψεις μου

θα κλείσεις φυλακή

Πάλι η ψυχή μου

θα πετάξει να σε βρει


Κορμί της νιότης μου

ανεκπλήρωτε καημέ

Θέλω στα χέρια μου

να τρέξεις να χυθείς

Θέλω του έρωτα

τη γεύση να γευθείς


Να ‘ρθεις στα χείλη μου

να κλείσεις την ρωγμή

με τα δυο χείλη σου

βρεγμένα με κρασί


Να ρίξεις πίσω τα μαλλιά σου

τα σπαστά

να μοιάζεις άγγελος

που απλώνει τα φτερά


Για μια στιγμή

για ένα λεπτό

να πουν ξανά τα δυο μου χείλη σ αγαπώ

Κι εσύ στα μάτια


την ψυχή σου να σκορπάς

για να μου πει

χωρίς φωνή

πώς μ αγαπάς



16 Φεβρουαρίου 2010

Το σύμπαν μας



Χάνομαι στα αδιέξοδα της τύχης μου
πλανιέμαι στην απέραντη έρημο
της άνυδρης καθημερινότητας
Ανοίγω την πόρτα της ψυχής μου
να πετάξουν οι ώρες που μένουν πνιγμένες
σε σάπια σήμερα σε ξεχασμένα χθες

H καρδιά μου φωνάζει
σε αύριο στολισμένα
Στα μεταξένια λάγνα κορμιά
της ουτοπίας
να ελευθερώσουν τη ζωή
που κρατούν φυλακή

Η ματιά μου αγναντεύει το κενό
χαϊδεύει αστέρια μακρινά
ζωγραφίζει εικόνες
κομμάτια του αύριο
γεμάτα αγάπες
γεμάτα νοσταλγία του χθες

Απλώνονται τα χέρια μου
φτερά θαρρείς θε να πετάξω
πάνω από λίμνες πάνω από θάλασσες
πάνω από ονείρων μου νησιά
πάνω από θέλω ξεφτισμένα
που έπνιξε η μοναξιά

Κλαίω γελώντας με ειρωνεία
για τις νεκρές υποσχέσεις
σωτήρων έξυπνων καινοτόμων
που σχεδιάζουν στο σκοτάδι
τα αυθόρμητα λάθη
που καρφώνουν ένα ένα
πάνω στο κορμί μου

Αντιδρώ ανθίζω βλαστούς ψυχής
αχτίδες φως κατακλύζουν
το εσωτερικό μου κόσμο
Ζωγραφίζω με χρώματα
τους τοίχους του συμπαντός μου
τα αστέρια μου δε θα αφήσω
να σβήσουν στο μαύρο

Θες να προσφέρεις
βάλε το χέρι σου στο χέρι μου
άνοιξε πόρτα στην ψυχή σου
να ναι η καρδιά μας ένα αστέρι
να ναι το σύμπαν μας αστέρια
που ‘ναι δεμένα με τα χέρια


08 Φεβρουαρίου 2010

Μικρό τριαντάφυλλο

Τα μάτια μου

ατένιζαν

του παραδείσου την εικόνα

που έκανε είδωλο

στη λίμνη των ματιών σου

Μου έγνεφε να μπω

και να χαθώ

με της ψυχής σου τα ματόκλαδα

μες της εδέμ τον ουρανό


¨Ήθελα να πετάξω

στην ανατολή

εκεί που έτρεχε

σαν το νερό η ζωή

στη λίμνη του έρωτα

Ήθελα σε σύννεφο

ν ανέβω μαζί σου

την αγάπη να γυρεύω

σε κόσμο αγγελικό

να ταξιδεύω


¨Ήθελα αν ήτανε για λίγο

απ’ της ζωής μου

τα στενά για να ξεφύγω

να ξαναγεννηθώ

Ήθελα να χαράξω

στον ουρανό

με κάποιο σύννεφο λευκό

δυο λέξεις μόνο

να σου πω

πως σ αγαπώ


¨Ήθελα να ήσουνα ξανά

ρόδο μικρό κλεισμένο

να τρέξω εγώ για να σε βρω

και με τα χείλη

μου στα χείλη σου

να ανοίξεις να προσμένω


Μα είμαι μικρός

για να νικήσω τη ζωή

και στη στιγμή το χρόνο

πίσω να σου φέρω


Μικρό τριαντάφυλλο

τον πόνο σου τον ξέρω.



02 Φεβρουαρίου 2010

Μάχες του νου


Χαμόγελα

ντυμένα με μετάξι

και κάτω το γέρικο

κορμί της υποκρισίας

σχήμα ελκυστικό


Ματιές που υπόσχονται

κάστρα και χρυσό

χωρίς αντάλλαγμα

τάχα με λίγη τύχη

θα φτάσεις το

υπερτιμημένο εφικτό


Μάχες του νου

τα μπορώ πολεμούν με τα θέλω

και τη λογική των συναισθημάτων

Ξίφος γυμνό η σκέψη

σκοτώνει κάθε μέρα

κάθε όνειρο που τολμά να ξεμυτίσει


Δεσμοφύλακας του μπροστά

του αύριο,

το κρατά κλεισμένο

Με εντολή της απαξίωσης

της αλήθειας

και της ελαφρότητας του

σωστού.


Στήθηκα μπροστά στο

άπειρο

Αναρωτιέμαι ποιος δρόμος

θα με πάει στη γαλήνη

Είπα να διαλέξω

Να πετάξω την καρδιά μου

η τη λογική?

Τελικά πέταξα τη λογική

την χάρισα στην καρδιά μου