ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΑΤΕ ಌ♥ڿڰۣ«ಌಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ♥ڿڰۣ«ಌ

16 Φεβρουαρίου 2010

Το σύμπαν μας



Χάνομαι στα αδιέξοδα της τύχης μου
πλανιέμαι στην απέραντη έρημο
της άνυδρης καθημερινότητας
Ανοίγω την πόρτα της ψυχής μου
να πετάξουν οι ώρες που μένουν πνιγμένες
σε σάπια σήμερα σε ξεχασμένα χθες

H καρδιά μου φωνάζει
σε αύριο στολισμένα
Στα μεταξένια λάγνα κορμιά
της ουτοπίας
να ελευθερώσουν τη ζωή
που κρατούν φυλακή

Η ματιά μου αγναντεύει το κενό
χαϊδεύει αστέρια μακρινά
ζωγραφίζει εικόνες
κομμάτια του αύριο
γεμάτα αγάπες
γεμάτα νοσταλγία του χθες

Απλώνονται τα χέρια μου
φτερά θαρρείς θε να πετάξω
πάνω από λίμνες πάνω από θάλασσες
πάνω από ονείρων μου νησιά
πάνω από θέλω ξεφτισμένα
που έπνιξε η μοναξιά

Κλαίω γελώντας με ειρωνεία
για τις νεκρές υποσχέσεις
σωτήρων έξυπνων καινοτόμων
που σχεδιάζουν στο σκοτάδι
τα αυθόρμητα λάθη
που καρφώνουν ένα ένα
πάνω στο κορμί μου

Αντιδρώ ανθίζω βλαστούς ψυχής
αχτίδες φως κατακλύζουν
το εσωτερικό μου κόσμο
Ζωγραφίζω με χρώματα
τους τοίχους του συμπαντός μου
τα αστέρια μου δε θα αφήσω
να σβήσουν στο μαύρο

Θες να προσφέρεις
βάλε το χέρι σου στο χέρι μου
άνοιξε πόρτα στην ψυχή σου
να ναι η καρδιά μας ένα αστέρι
να ναι το σύμπαν μας αστέρια
που ‘ναι δεμένα με τα χέρια